Kata orang senyuman itu sedekah. Bak kata lagu pulak "senyum, tak perlu kata apa-apa." Tapi macam mana pulak kalau kes senyum sorang-sorang? Kalau duduk termenung dalam bilik lepas tu senyum sorang-sorang tu perkara normal la kan. Aku rasa semua orang pernah buat. Tapi kalau senyum sorang-sorang depan public macam mana pulak? Aku tak tahu la apa masalah aku tadi. Aku masuk 7eleven sambil senyum sorang-sorang. And aku perasan je ada orang perhatikan aku duk tersengih macam kerang busuk. Mesti orang cakap aku gila kan???Arghhhh! Malunya! Seriously malu. Dah la depan public senyum tanpa tujuan and yang paling scary adalah tak tahu senyuman aku tu duk tuju kat sapa. Tapi mujur la aku takkan jumpa lagi diorang. Kalau la semua orang dalam tu kenal aku memang aku tak nak muncul dah kat situ and aku nak invisible time tu jugak.